Nederlandse aardbeien zijn booming. Uit cijfers van het CBS blijkt dat de Nederlandse aardbeienoogst in vijftien jaar tijd is verdubbeld tot ruim 86 miljoen kilo, terwijl het teeltoppervlak juist is afgenomen. Dankzij teelt onder glas en tunnels produceren we meer met minder. Een prestatie van wereldformaat, en een prachtig voorbeeld van hoe technologische innovatie het Nederlandse voedselsysteem steeds verder vooruithelpt. Maar wat als we groter durven dromen?  

De uitdagingen van vandaag vragen namelijk om méér. Klimaatverandering, bodemuitputting en veranderende consumentenwensen zetten ons systeem onder druk. We willen toekomstbestendig leven, maar zonder in te leveren op smaak, gemak of betaalbaarheid. Precies daar biedt biotech uitkomst: vertrouwde producten, maar dan beter.  

Biotech geeft ons de mogelijkheid om gewassen zoals aardbeien sneller, gerichter en duurzamer te verbeteren. Met behulp van precieze veredelingstechnieken kunnen eigenschappen zoals smaak, houdbaarheid, opbrengst en ziektebestendigheid worden aangepast. Voor consumenten betekent dit aardbeien die langer vers blijven, beter smaken en met minder impact op de natuur zijn geteeld. Voor telers betekent het meer opbrengst met minder middelen. En voor de planeet betekent het minder druk op bodem, minder waterverbruik en meer biodiversiteit. 

Een mooi voorbeeld komt van eigen bodem: het Nederlandse Hudson River Biotechnology wist als eerste ter wereld aardbeien te regenereren uit een enkele, genetisch bewerkte cel. Dankzij hun TiGER-technologie kunnen telers straks sneller en gerichter variëteiten ontwikkelen met betere smaak, voedingswaarde en weerstand. Dat is geen toekomstmuziek, maar een concrete stap richting een landbouwsysteem dat nóg slimmer, duurzamer én schaalbaarder is. 

Biotech maakt dus niet alleen méér productie mogelijk, maar vooral betere productie – beter voor mens, dier én planeet. En dat zonder dat je je hele leven hoeft om te gooien of diep in de buidel moet tasten. Slimme innovaties uit biotech maken het mogelijk om betere alternatieven te kiezen die passen bij jouw leven. Maar dan moeten die innovaties wél van het lab op jouw fruitschaal belanden. En dat is nu helaas nog allesbehalve vanzelfsprekend. 

Bij hollandbio werken we daarom elke dag aan het wegnemen van drempels die koplopers belemmeren hun innovaties de wereld in te brengen. Nieuwe biotech gewassen kunnen een stuk sneller beschikbaar komen dan hun klassiek veredelde soortgenoten. Maar verouderde wetgeving en trage procedures remmen op dit moment nog de vooruitgang. Zonde, want iedereen verdient een wereld mét toekomst. 

Dus laten we zorgen dat Nederland haar pioniersrol blijft waarmaken. Door biotech de ruimte te geven, houden we de regie over ons voedselsysteem én onze toekomst. Zo blijft de aardbei van morgen niet bij een belofte, maar wordt het een tastbare keuze voor iedereen – precies zoals de toekomst zou moeten smaken. 

Het is volop zomer in Europa. Jij trapt je in het zweet op een fietsvakantie en ploft na twee uur in de brandende zon neer op een schaduwrijk terras. Tijd voor een ijskoude frisdrank met een schijfje citroen. Verfrissend, toch? Wat je misschien niet weet: het citroenzuur (E330) in je drankje komt zelden uit een citroen. Sterker nog, wereldwijd produceren we het merendeel van het citroenzuur via fermentatie met een schimmel: Aspergillus niger, ook wel bekend als de zwarte schimmel. Een slimme zet.  

Natuurlijk én slim 

Bij hollandbio geloven we in de kracht van biotech. Fermentatie met schimmels is niet alleen efficiënt, maar ook een schoolvoorbeeld van hoe we natuurlijke processen slim kunnen inzetten. Zo produceren we citroenzuur namelijk sneller, goedkoper en in veel grotere volumes dan wanneer we het uit citroenen zouden persen. En dat is maar goed ook, want om aan alleen de wereldwijde vraag aan citroenzuur te voldoen, zouden we anders half Europa moeten volplanten met citroenbomen. Niet bepaald duurzaam.

Bewezen én toekomstbestendig 
Soms roept het idee van schimmelproductie vragen op. Zo ook in dit artikel van de Keuringdienst van waarde, dat vragen stelt bij de herkomst van dit veelgebruikte ingrediënt. Begrijpelijk, want het klinkt verrassend. Maar wie zich verdiept in deze slimme oplossing, ziet een robuuste, veilige en toekomstbestendige methode die al bijna een eeuw zijn waarde bewijst. Dankzij fermentatie houden we waardevolle landbouwgrond beschikbaar voor écht nuttige toepassingen, zoals voedselproductie of natuurherstel, en niet voor industriële citroenplantages.  

Kortom: als het leven je geen citroenen geeft, gebruik dan schimmels. Zo voorkomen we dat jouw glaasje fris op het terras onbetaalbaar wordt! 

In een recent artikel signaleert Binnenlands Bestuur  terecht dat recycling het steeds moeilijker krijgt in de concurrentie met goedkoop nieuw plastic. De auteurs stellen dat bioplastics “vooral een marketingoplossing” blijven zolang er geen goede inzameling en composteerinfrastructuur is. Een begrijpelijke zorg — maar slechts één kant van het verhaal. Ook zonder perfecte inzameling dragen biobased materialen namelijk bij aan een duurzamer systeem. Ze worden gemaakt uit hernieuwbare grondstoffen, veroorzaken geen microplastics en hebben een aanzienlijk lagere klimaatimpact dan fossiele kunststoffen. De (bio)technologie is er. De ambitie ook. Wat ontbreekt, is een beleidsomgeving die deze innovaties de ruimte geeft om op te schalen.

Materialen zoals PLA, PHA en UnPlastic zijn voorbeelden van microbieel geproduceerde alternatieven die passen binnen een circulaire economie. Ze zijn biologisch afbreekbaar, vaak composteerbaar, en worden ontwikkeld met het oog op veiligheid voor mens en milieu. Toch komen ze in Nederland en Europa nauwelijks van de grond. Niet vanwege hun eigenschappen, maar omdat het systeem waarin ze moeten concurreren nog niet is ingericht op vernieuwing.  

De ontwikkeling en opschaling van nieuwe, slimme oplossingen vraagt om forse investeringen in productiecapaciteit, infrastructuur en ketensamenwerking. Maar gerichte financiering blijft uit, waardoor veelbelovende innovaties blijven steken in de pilotfase. Tegelijkertijd lopen nieuwe materialen vast in wet- en regelgeving die is geschreven voor bestaande productiemethoden. Bioplastics passen daar vaak niet in — of worden zelfs onbedoeld uitgesloten. En wie eenmaal op de markt komt, moet opboksen tegen fossiele alternatieven die profiteren van schaalvoordelen, vertrouwde regelgeving én forse, structurele (indirecte) subsidies. Dat maakt de afzetmarkt voor duurzame alternatieven beperkt, en het voor bedrijven onaantrekkelijk om te investeren in circulaire oplossingen.  

Faillissementen, teruggeschroefde investeringen en het wegvallen van productiecapaciteit vormen een directe bedreiging voor de sector, onderstreept ook de eindrapportage van de Plastictafel. En dat is zonde. Want juist in de biotech liggen oplossingen die het leven beter maken, zonder dat je je hele leven hoeft om te gooien. Denk aan plastics gemaakt uit reststromen, CO₂ of zonlicht, die veilig afbreken en geen microplastics achterlaten. De plastictransitie vraagt dus om meer dan alleen betere recycling. Ze vraagt om een systeemverandering – om toekomstbestendige wet- en regelgeving, gerichte ondersteuning voor opschaling, en een markt die duurzame keuzes beloont. Op die manier geven we circulaire materialen een eerlijke kans. En met biotech als onderdeel van de oplossing, maken we de plastictransitie niet alleen haalbaar, maar ook betaalbaar en toekomstbestendig.  

Heb jij ideeën over hoe we bioplastics een boost kunnen geven? Of werk je aan een oplossing die gezien mag worden? We gaan graag het gesprek aan! 

De prijs van onze dagelijkse kop koffie blijft maar stijgen. Tegenvallende oogsten in koffieproducerende landen als Brazilië en Vietnam zorgen voor onrust op de wereldmarkt. De boosdoeners? Klimaatverandering, droogte, ziekten en plagen. Een oplossing hiervoor? Biotech. Van moderne veredeling tot kweekkoffie: biotech biedt slimme oplossingen om onze geliefde koffieplant toekomstbestendig te maken. Mits we die tools die ruimte geven.

De plant piept en kraakt 
De koffiestruik, met name de populaire Arabica-variant, is een diva. Ze houdt van constante temperaturen, voldoende neerslag en een smal hoogtegebied om in te groeien. Maar de realiteit verandert snel: Extreem weer, schimmelziekten zoals koffieroest, en toenemende druk van plagen maken de teelt onvoorspelbaar en kostbaar. Het gevolg hiervan zijn lagere opbrengsten, slechtere kwaliteit en hogere prijzen. 

Het veredelingsdilemma 
Voor andere gewassen grijpen boeren naar veredelde of genetisch verbeterde rassen om zich aan te passen aan het veranderende klimaat. Denk aan droogtetolerante maïs of schimmelresistente aardappelen. Waarom gebeurt dat dan niet bij koffie? De koffieplant is een uitzonderlijk traag groeiend gewas en het duurt jaren voor een nieuwe plant koffie kan produceren. Dit maakt het gebruik van moderne veredelingstechnieken zeer gewenst, om zo sneller tot robuustere, klimaatbestendige koffiestruiken te komen. Alleen wordt het gebruik daarvan beperkt door complexe regelgeving voor genetisch gemodificeerde organismen (ggo). 

Europese regels met mondiale gevolgen 
Niemand wil aan de koffie van de toekomst tornen qua smaak of kwaliteit. Maar dat betekent niet dat we moeten blijven vasthouden aan trage, ouderwetse veredeling van deze gewassen. Met moderne veredelingstechnieken (NGTs), zoals CRISPR-Cas, kunnen we de koffieplant versneld en gericht verbeteren. Gelukkig werkt de Europese Commissie momenteel aan een voorstel voor verbeterde regelgeving die ruimte geeft aan NGTs. Maar nou hoor ik je denken: in Europa groeit toch geen koffie? Klopt, maar de EU is wel de grootste importeur van koffie ter wereld. Boeren en veredelaars in producerende landen durven momenteel geen ggo of NGT-koffie te ontwikkelen of te telen uit angst dat ze hun product niet kunnen verkopen. Europese regelgeving remt hiermee innovatie, wereldwijd!  

Kweekkoffie: geen plant nodig 
Biotech biedt méér dan alleen betere planten. Biotech onderzoekers in onder andere Singapore en Zwitserland werken aan biotech oplossingen voor koffie: koffie die in het lab wordt gekweekt, zónder plant. Kweekkoffie belooft minder landgebruik, minder waterverbruik, en constante kwaliteit. Ook al staat deze technologie nog in de kinderschoenen, ze verdient een plek in het gesprek over de toekomst van koffie. 

Tijd voor actie 
Als we onze geliefde koffie van boer tot barista veilig willen stellen, moeten we nú durven investeren in innovatie. Dat betekent ook passende wet-en-regelgeving die ruimte biedt voor moderne veredelingstechnieken en alternatieven zoals kweekkoffie. De technologie is er. Nu is het tijd om biotech de ruimte geven en te kiezen voor slimme oplossingen die ons leven beter en betaalbaar maken, voordat de koffieplant kopje onder gaat.  

https://nos.nl/artikel/2572750-koffie-opnieuw-duurder-vijf-vragen-over-de-prijsstijging