Kanker veroorzakende mutaties in het DNA kunnen het gevolg zijn van een alledaagse darmbacterie die veel mensen bij zich dragen. Onderzoekers van het Hubrecht Institute (KNAW) en het Prinses Máxima Centrum in Utrecht toonden dit aan. Zij stelden in het laboratorium gekweekte menselijke minidarmen bloot aan een variant van de bacterie Escherichia Coli en zagen dat deze bacterie een uniek patroon van DNA veranderingen achterliet in de cellen. Dit exacte patroon vonden de onderzoekers ook terug in het DNA van mensen met darmkanker, wat impliceert dat de mutaties veroorzaakt zijn door de ‘slechte’ bacteriën. Het is de eerste keer dat wetenschappers een direct verband leggen tussen onze darmflora en DNA-afwijkingen die kanker kunnen veroorzaken. Deze ontdekking maakt de weg vrij naar potentiële preventiemaatregels voor dikkedarmkanker door het verwijderen van de schadelijke bacteriën. De onderzoekers publiceerden de resultaten in het vakblad Nature op 27 februari.

Lees verder over dit onderzoek in het nieuwsbericht van het Hubrecht instituut.

Zie ook:

• De Volkskrant: ‘gezonde’ probiotica-bacil verantwoordelijk voor veel darmkanker (log in verplicht)
• De Wereld Draait Door met Hans Clevers en Ruben van Boxtel.

Clovis Oncology kondigt aan dat vanaf vandaag Rubraca® (rucaparib) beschikbaar is en vergoed wordt in Nederland. De commissie ter Beoordeling van Oncologische Middelen (BOM) heeft een positieve aanbeveling gedaan voor rucaparib als monotherapie voor de onderhoudsbehandeling van vrouwen met gerecidiveerd platinagevoelige eierstokkanker.³ Rucaparib wordt aangeboden bij daarvoor in aanmerking komende patiënten ongeacht de BRCA-status. Dit betekent dat het kan worden voorgeschreven aan vrouwen met een BRCA1/2-mutatie of met een BRCA wildtype. ³

“PARP-remmers zijn een doorbraak in de behandeling van eierstokkanker,” zegt Dr. Ing S. Hovenga, oncoloog bij het Nij Smellinghe ziekenhuis in Drachten en bestuurslid van de Nederlandse Vereniging voor Medische Oncologie (NVMO). “Rucaparib is een goede optie als PARP-remmer voor de behandeling van deze ziekte.”

In Nederland worden ongeveer 1.300 vrouwen per jaar gediagnosticeerd met eierstokkanker. Dit komt neer op 3 tot 4 nieuwe diagnoses per dag.⁴ Eierstokkanker is de derde meest voorkomende gynaecologische aandoening in Nederland.⁵ Bovendien heeft ongeveer 25 procent van de patiënten de erfelijke BRCA1/2-mutatie die correleert met gevoeligheid op de therapie. De meerderheid van de vrouwen die is gediagnosticeerd met eierstokkanker heeft een BRCA-wildtype, welke gepaard gaat met een slechtere prognose en beperkte behandelmogelijkheden. ^6,7 Ondanks de vooruitgang die is geboekt op het gebied van behandelingen en zorg, sterven er in Nederland nog steeds meer dan 1.000 vrouwen per jaar aan eierstokkanker. ⁸ Voor het merendeel van de patiënten met eierstokkanker in Nederland – patiënten die pas in een laat stadium worden gediagnosticeerd – is de overlevingskans 70 procent voor het eerste jaar. Dit percentage daalt drastisch tot 24 procent voor het vijfjarig overlevingspercentage, en de gemiddelde overlevingskans na de diagnose is ongeveer 4 jaar.^8,9 Van de patiënten die behandeld worden met chirurgie en eerstelijns chemotherapie, zal ongeveer 70 procent binnen de eerste drie jaar een terugval hebben.⁹

De autorisatie voor rucaparib vanuit de Europese Unie (EU) is gebaseerd op gegevens uit de fase 3 klinische studie, ARIEL3-, waarin is vastgesteld dat rucaparib een aanzienlijke verbetering van PFS teweeg heeft gebracht in alle onderzochte eierstokkankerpatiëntenpopulaties.¹ ARIEL3 heeft met succes het primaire eindpunt bereikt, namelijk de uitbreiding van de door onderzoekers beoordeelde PFS ten opzichte van het placebo bij alle behandelde patiënten (intention-to-treat, of ITT), ongeacht de BRCA-status (mediaan 10,8 maanden vs. 5,4 maanden).^1,2 Daarnaast is met succes het belangrijkste secundaire eindpunt bereikt van het uitbreiden van PFS door onafhankelijke radiologische beoordeling ten opzichte van het placebo bij alle behandelde patiënten (ITT), ongeacht de BRCA-status (mediaan 13,7 maanden vs. 5,4 maanden). ² Het algemene veiligheidsprofiel van rucaparib is gebaseerd op gegevens van 937 patiënten met eierstokkanker die zijn behandeld met rucaparib monotherapie in klinische onderzoeken. ²

“De beschikbaarheid van rucaparib in Nederland betekent dat nu meer patiënten in Europa er voor in aanmerking komen”, zegt Patrick J. Mahaffy, President en CEO van Clovis Oncology. “Er is een grote behoefte aan extra behandelingsmogelijkheden voor vrouwen met gerecidiveerd eierstokkanker. We zijn er trots op dat vrouwen die er mogelijk baat bij kunnen hebben nu ook toegang hebben tot rucaparib. We blijven ons continu inzetten om rucaparib beschikbaar te stellen voor zoveel mogelijk patiënten”.

Bron: Clovis Oncology