Mensen lijken in veel opzichten op elkaar en tegelijkertijd zijn we allemaal uniek. Je gezondheid is van heel veel factoren afhankelijk zoals DNA, leefstijl en wat voor werk je doet. Gelukkig weten we door (bio)technologische innovaties steeds beter wat voor een individueel persoon de beste behandeling of preventieve aanpak is. HollandBIO’s ambitie is dan ook dat de sector maximaal bijdraagt aan gezondheid op maat, waarbij iedereen de beste behandeling op het juiste moment krijgt, of het nou gaat om geneesmiddelen, antivirale middelen, antibiotica, vaccins, of een andere interventie.
Daarom pleit HollandBIO in aanloop naar het commissiedebat geneesmiddelenbeleid van 9 juni ervoor dat we werk maken van gezondheid op maat in al haar facetten: of het nu gaat om de juiste doelstellingen en indicatoren binnen het geneesmiddelenbeleid, snellere en betere toegankelijkheid, de ruimte voor ATMP’s en weesgeneesmiddelen, het prullemanderen van de voorgenomen wijziging van het GVS of het komen tot een nationale data-infrastructuur.
https://www.hollandbio.nl/wp-content/uploads/2023/08/HollandBIO_logo.svg00HollandBIOhttps://www.hollandbio.nl/wp-content/uploads/2023/08/HollandBIO_logo.svgHollandBIO2022-06-07 14:54:412022-06-07 14:57:53Met moed, (geneesmiddelen)beleid en trouw naar gezondheid op maat← #nieuws
Nederland staat in binnen- en buitenland al meer dan twintig jaar bekend om hoogwaardige medicinale cannabis, bestemd voor wetenschappelijk onderzoek, geneesmiddelenontwikkeling en voorschrijvingen aan patiënten. Omdat het beleid en de markt voor medicinale cannabis internationaal snel verandert en Nederland haar koppositie wil behouden, gaat VWS-minister Kuipers de monopoliepositie van de overheid inperken. Hij zal spoedig de rol en taken van het Bureau Medicinale Cannabis (BMC) herzien, zodat “serieuze (farmaceutische) bedrijven en onderzoeksinstellingen die hart hebben voor de zaak” meer ruimte krijgen voor samenwerking en handel. Op termijn wordt hiervoor zelfs de wet gewijzigd. HollandBIO is blij en steunt de minister in dit vooruitstrevende besluit, en zet erop in dat het ministerie van VWS en BMC samen met alle betrokkenen in gesprek blijven over hoe we zo snel mogelijk de drempels weg kunnen nemen waar bedrijven op dit moment nog op stuiten.
Patiënten hebben behoefte aan voldoende hoogwaardige medicinale cannabis
Al jarenlang is er vanuit patiënten uit binnen- en buitenland meer vraag naar de hoogwaardige medicinale cannabis van constante kwaliteit dan wat BMC aanbiedt. Minister Kuipers schrijft dan ook dat hij de Opiumwet gaat wijzigen om “de mogelijkheid tot samenwerking en handel tussen farmaceutische bedrijven en onderzoeksinstellingen in binnen- en buitenland te vergemakkelijken en de verantwoordelijkheid voor de kwaliteit, veiligheid en beschikbaarheid van de productie en het product primair bij deze partijen te beleggen”. Bovendien signaleert Kuipers een “kwetsbaarheid”, aangezien er nu slechts één producent is en patiënten behoefte hebben aan meer soorten medicinale cannabis. Daarom verlaagt hij de handelsdrempel die er nu nog is.
Ministerie maakt nu al werk van lagere handelsdrempel
HollandBIO is blij dat minister Kuipers daar snel werk van maakt, omdat dit ook voor bedrijven een einde gaat maken aan de voortdurende onzekerheid. “Vooruitlopend op het wetstraject, dus voor de korte termijn, werk ik samen met het BMC uit hoe het bureau diens huidige, wettelijk verankerde, rol en taken zodanig uit kan voeren om drempels te verlagen voor handel tussen houders van een Opiumwetontheffing”, zo schrijft hij. In de begeleidende beslisnota schrijft het ministerie dat “het BMC diens monopoliepositie voortaan contractueel in zal vullen, waardoor het weliswaar alle inkoop/verkoop en import/export kan blijven monitoren, maar niet meer juridisch en praktisch verantwoordelijk is voor verhandelde medicinale cannabis(producten)”.
Nu wordt er nagedacht óver en nog niet mét de betrokkenen
Het komt de vraag uit binnen- en buitenland ten goede dat de minister direct in de geest van de wetswijziging gaat werken. HollandBIO is dan ook maar wat blij dat de minister hier werk van maakt, samen met het BMC. Toch lezen we hierin terug dat er nu nagedacht gaat worden óver en nog niet mét de betrokkenen. De belangstellende en initiatiefrijke kennisinstituten, bedrijven en patiëntenorganisaties die de minister in de brief noemt, kunnen hem namelijk goed bijstaan in de op handen zijnde wijzigingen op korte en lange termijn. Ook HollandBIO zet de constructieve gesprekken die we tot dusver met het ministerie hebben gevoerd in het vervolgtraject graag door.
Na zestien jaar vast te hebben gezeten in het drijfzand van ons nationale vaccinatiestelsel, valt het doek voor de rotavirusvaccinatie. Niet omdat het geen kinderlevens redt, niet omdat het niet kosteneffectief is en ook niet omdat het niet beschikbaar is. Nee. Staatssecretaris Maarten van Ooijen laat in een Kamerbrief weten dat er geen budget is voor de invoer van de rotavirusvaccinatie. Kinder- en jeugdartsen zijn verbolgen, HollandBIO is verbijsterd. Na jarenlange uitstel van betaling lijkt het vaccinatiestelsel nu zelfs failliet.
Ondanks (meerdere) positieve adviezen van de Gezondheidsraad zit er geen financiering in het vat voor de invoer van een rotavirusvaccinatie. Na de griepvaccinatie en de HPV-vaccinatie, die dit jaar aan meer mensen aangeboden worden (hoera!), is voor een structurele invoer van nieuwe producten volgens de staatssecretaris geen geld meer over, zo weet de NOS. Nu is dat voor het rotavirus al erg genoeg, maar HollandBIO ziet daarmee ook de bui al hangen voor gordelroosvaccinatie, waarover het RIVM nu nog in gesprek gaat.
Het is onvoorstelbaar. Alleen al om het persoonlijk drama, het enorme leed dat door een simpel prikje voorkomen kan worden. Maar zeker ook in het licht van het ongeëvenaarde zorginfarct waar we op af stevenen, waarin ziekenhuizen dusdanig overbelast en onderbemand raken dat burgers collectief gezondheid inleveren, zich blauw moeten betalen, of meest waarschijnlijk allebei. Preventie is een van de weinige mogelijkheden om ook die pijn te verzachten, en vaccinatie daarin het meest effectief. Is een systematische reservering op de begroting voor preventie door vaccinatie dan echt te veel gevraagd?
De Raad voor Volksgezondheid en Samenleving concludeerde vorig jaar al dat het vaccinatiestelsel geen doelmatig ingericht geheel vormt, maar meer lijkt op een lappendeken. Ook HollandBIO luidde meermaals de noodklok: het duurt gemiddeld negen jaar om een bewezen effectieve vaccinatie in een arm te krijgen in Nederland. Maar dat wanneer eindelijk alle seinen op groen staan, “nee” ook nog tot de mogelijkheden behoort, was zelfs voor ons nieuw. Blijkbaar gaan we pas in de allerlaatste stap op zoek naar de financiële middelen. Preventief budgetteren van preventie blijkt een brug te ver.
https://www.hollandbio.nl/wp-content/uploads/2023/08/HollandBIO_logo.svg00HollandBIOhttps://www.hollandbio.nl/wp-content/uploads/2023/08/HollandBIO_logo.svgHollandBIO2022-05-31 09:43:102023-09-27 16:29:42Preventief budgetteren voor preventie blijkt brug te ver← #nieuws
In een recente Kamerbrief constateert minister Kuipers tevreden dat het eigenlijk best goed gaat met de beschikbaarheid van nieuwe geneesmiddelen in Nederland, dat ze relatief snel hun weg vinden naar de juiste patiënt, en dat uit gesprekken met onder meer HollandBIO zou blijken dat het veld er ook zo over denkt. Dat deed menig wenkbrauw bij HollandBIO fronsen. Het duurt te lang, zo zeggen we immers al een tijdje.
Uit onderzoek van HollandBIO blijkt dat het steeds langer duurt om nieuwe geneesmiddelen vergoed en wel in het ziekenhuis te krijgen1. Juist de geneesmiddelen die vanwege hun potentie voor de patiënt vaart maken in het Europese registratietraject, lopen vertraging op in de Nederlandse procedures voor vergoeding. In de recente Kamerbrief over verzekerde toegang van patiënten tot geneesmiddelen2 stelt minister Kuipers echter dat er over het algemeen weinig mis is met de toegankelijkheid van geneesmiddelen in Nederland. Daar valt ons inziens wel wat op af te dingen.
Allereerst geeft minister Kuipers aan dat de lange doorlooptijd bij extramurale geneesmiddelen verklaard kan worden door de tijd die fabrikanten na handelsvergunning nodig hebben om hun dossier in te dienen. De minister laat helaas na te vermelden dat fabrikanten voor de compleet verklaring van hun dossier óók afhankelijk zijn van de vooroverleggen en de behandeling van voorlopige dossiers3 door het Zorginstituut…
Ten tweede nuanceert de minister het beeld van de lange doorlooptijden in de sluis. Het gaat hier niet om 510 dagen4, maar gemiddeld om ‘slechts’ 424 dagen. Dat is alsnog meer dan een jaar lang geen verzekerde toegang tot een nieuwe behandeling voor patiënten… Te lang, vinden wij.
Ten slotte ziet de minister wat betreft de open instroom geen duidelijke signalen dat de toegang van patiënten tot dure geneesmiddelen in algemene zin in het geding is geweest. Een al te makkelijke conclusie, wanneer concrete data over hoe lang patiënten moeten wachten in het oerwoud van intramurale toegangsroutes ontbreekt.
Het huidige systeem van geneesmiddelenvergoeding in Nederland is inmiddels zó complex, dat verschillende partijen weliswaar een deel op het vizier hebben, maar niemand het volledige overzicht heeft. Onderzoek van HollandBIO1 laat zien dat de doorlooptijd tussen marktvergunning en de toekenning van een declaratietitel gemiddeld 273 dagen is. Ook de Vereniging Innovatieve Geneesmiddelen4, het Zorginstituut5 en het ministerie van VWS zelf6 publiceren informatie over doorlooptijden. Omdat iedereen net weer een andere insteek, of net een ander deel van het complexe proces analyseert, is het lastig om de cijfers onderling te vergelijken.
Het resultaat is dat we elkaar om de oren slaan met cijfers en grafiekjes, kibbelen over wiens data klopt en wie de vertraging veroorzaakt. De echt belangrijke vraag blijft zo vooralsnog uit beeld: hoelang vinden we dat een patiënt in Nederland maximaal mag wachten op een nieuw geregistreerde behandeling? Pas als we het daarover eens zijn, krijgen die doorlooptijden betekenis. Pas dan kunnen we afspraken maken om maximale wachttijden niet te overschrijden, waarbij iedereen verantwoordelijkheid heeft – van ministerie tot fabrikant en van EMA tot Zorginstituut en verzekeraar. Noem het een adaptief ecosysteem, maar ook dat zeggen we al een tijdje…
https://www.hollandbio.nl/wp-content/uploads/2023/08/HollandBIO_logo.svg00HollandBIOhttps://www.hollandbio.nl/wp-content/uploads/2023/08/HollandBIO_logo.svgHollandBIO2022-05-24 15:09:202022-05-24 15:09:21Het duurt te lang, we zeggen het al een tijdje…← #nieuws
Vorige week zijn de winnaars van de Prix Galien 2022 bekendgemaakt. De Prix Galien is een wereldwijd erkende prijs op het gebied van farmaceutisch onderzoek en innovatie, die sinds 1992 in Nederland wordt uitgereikt. Dit jaar waren maar liefst vier HollandBIO-leden genomineerd. Incyte Biosciences en Novartis Gene Therapies gingen als winnaar naar huis in de categorieën Pharmaceutical Award en Biological Award. HollandBIO feliciteert de genomineerden en de winnaars van harte.
De Prix Galien Awards belonen uitzonderlijk, begaafde onderzoekers, fraaie medische technologieën en innovatieve of betekenisvolle ontwikkelingen op het gebied van de farmacologie en farmacotherapie. Het was de 29e keer dat deze Awards in Nederland werden uitgereikt door juryvoorzitters prof. dr. Koos Burggraaf en prof. dr. Lisette van Gemert – Pijnen.
Winnaar van de Prix Galien Pharmaceutical Award 2022 is Pemazyre® (pemigatinib), geïndiceerd bij gevorderde of gemetastaseerde cholangiocarcinoom van de firma Incyte BioSciences Benelux. Genomineerd in deze categorie was ook Evrysdi® (risdiplam), geïndiceerd voor de behandeling van 5q spinale spieratrofie (SMA) van Roche Nederland.
Winnaar van de Prix Galien Biological Award 2022 is Zolgensma® (onasemnogen abeparvovac), geïndiceerd bij Spinale Spier Atrofie (=SMA) type 1 of SMA t/m 3 kopieën van het SMN2-gen van de firma Novartis Gene Therapies. Genomineerd waren Idefirix® (imlifidase), voor de desensibilisatiebehandeling van hoog gesensibiliseerde volwassen niertransplantatiepatiënten van Hansa Biopharma en Takhzyro® (lanadelumab), geïndiceerd bij hereditair angio-oedeem van Takeda Nederland.
Biotech maakt haar belofte waar, dat blijkt maar weer. Dankzij deze prijswinnende innovaties, en natuurlijk ook vele andere ontwikkelingen, kunnen elke dag meer patiënten geholpen worden om hun gezondheid terug te krijgen. HollandBIO is maar wat trots op de innovatieve bedrijven die de Prix Galien gewonnen hebben. Wij kunnen dan ook met volle overtuiging zeggen: biotech maakt het leven beter!
De kosten voor het inzien van jouw gezondheidsdata via een persoonlijke gezondheidsomgeving (PGO) kunnen niet vanuit de zorgverzekeringswet betaald worden, concludeerthet Zorginstituut. Tegelijkertijd stelt de Europese Commissie voor om inwoners in de toekomst gemakkelijk en gratis toegang te geven tot hun gezondheidsgegevens. Ook HollandBIO ziet slimmer en beter gebruik van gezondheidsdata als randvoorwaarde om gezondheid op maat te realiseren, ons ideaalbeeld voor #dezorgvanmorgen. De grootste hamvraag? Hoe gaan we dat(a) financieren?
Hoe gaan we data financieren? Een lastige vraag, waar VWS -noch andere partijen- een antwoord op lijken te hebben. Wel roepen steeds meer partijen op tot centrale regie op het zorginformatielandschap, want het aantal programma’s, projecten en trajecten is inmiddels schier oneindig. VWS belooftbegin 2023 opheldering over de inzage en uitwisseling van gegevens tussen zorgprofessionals, hoe dit in andere landen georganiseerd is, en welke oplossingen er mogelijk zijn voor knelpunten die we in Nederland ervaren. Maar of dat genoeg regie is om tot één (landelijk dekkend netwerk van) gezondheidsdata-infrastructuur te komen…?
Mogelijk biedt het toekomstige Integraal Zorgakkoord een uitkomst. Onder het overkoepelende thema ‘passende zorg’ volgen hier afspraken over thema’s zoals uitkomstgerichte zorg en gegevensuitwisseling. Bij de uitwerking maakt HollandBIO zich wel zorgen over de randvoorwaarden dat de afspraken inpasbaar moeten zijn binnen het budgettair kader en moeten resulteren in een ombuiging van 1,3 miljard euro in 2026. Weer lijkt VWS in de valkuil te stappen van kostenbeheersing als uitgangspunt. Een gemiste kans.
HollandBIO vindt dat het nastreven van gezondheid het uitgangspunt moet zijn voor #dezorgvanmorgen. De transitie van zorg naar gezondheid, of passende zorg, is broodnodig. Maar daarvoor moeten we wel eerst zaaien en dan oogsten. Concreet betekent dat dat we zullen moeten investeren in technologische innovaties en essentiële randvoorwaarden, zoals een duurzame nationale data infrastructuur, die het mogelijk te maken de juiste patiënt op het juiste moment van de juiste behandeling te voorzien – of dat nou gaat om een curatieve of preventieve optie!
https://www.hollandbio.nl/wp-content/uploads/2023/08/HollandBIO_logo.svg00HollandBIOhttps://www.hollandbio.nl/wp-content/uploads/2023/08/HollandBIO_logo.svgHollandBIO2022-05-17 17:20:572023-09-27 16:29:42Beter gebruik van gezondheidsdata essentieel voor #dezorgvanmorgen, maar wie betaalt?← #nieuws
HollandBIO gaat voor vooruitgang. We zijn ongeduldig: resultaten zien we liever gisteren dan vandaag. En dat is soms best lastig, aangezien beleidstrajecten niet echt bekendstaan om hun snelheid. Meestal dringen we dan ook aan op doorpakken. Maar niet altijd. Soms kan het ons zelfs niet lang genoeg duren, in de hoop dat van uitstel afstel komt. De omstreden modernisering van het Geneesmiddelenvergoedingsysteem (GVS) is zo’n uitzondering. Maar helaas is minister Kuipers voornemens door te pakken.
Al vele jaren wordt er over de modernisering van het GVS gesproken – het voornemen dook voor het eerst op in het regeerakkoord van kabinet-Rutte III, in 2017. Sindsdien is het hete hangijzer steeds doorgeschoven, naar een nieuw kabinet of een nieuwe bewindspersoon2.Best logisch ook: anders dan het woord “modernisering” suggereert, gaat het hier om “een maatregel die primair gericht is op het betaalbaar houden van de Nederlandse zorg”1. Oftewel, een platte bezuiniging op extramurale geneesmiddelen van 140 miljoen euro, met verstrekkende gevolgen. Een ongekend aantal patiënten zal moeten wisselen van medicatie, of zich geconfronteerd zien met een bijbetaling.
De modernisering houdt in dat vergoedingslimieten periodiek worden herberekend waarmee het prijsdrukkend effect van het GVS hersteld wordt. Om de voorziene negatieve gevolgen te temperen, wil de minister de herberekening combineren met verzachtende maatregelen, zoals een mogelijke maximering van de eigen bijdrage van patiënten en door proactief mogelijk kwetsbare producten te beschermen tegen te grote prijsdruk. De vergoedingslimieten van de GVS-clusters zijn niet meer geactualiseerd sinds 1999. Hoewel dat natuurlijk best vreemd klinkt, betekent dit niet dat de gemiddelde prijsniveaus in de clusters niet zijn gedaald. Andere prijsdrukkende maatregelen, zoals bijvoorbeeld de aanpassing van de wet geneesmiddelenprijzen en het preferentiebeleid hebben zeker wel gezorgd voor prijsdalingen. Hierdoor liggen vergoedingslimieten in veel gevallen boven het gemiddelde prijsniveau in een cluster. Kortom: de systemen doen hun werk, maar volgens de minister niet goed genoeg. En inderdaad, de herberekening kan het prijsdrukkend effect van het GVS nieuw leven in blazen. De vraag is echter: wanneer ligt de limbolat zo laag dat fabrikanten er niet meer onderdoor kunnen of willen? Wanneer is genoeg genoeg?
Bovendien blijft de meest fundamentele, onderliggende vraag onbeantwoord. Is een uitgaven-beheersend instrument voor de extramurale geneesmiddelenmarkt noodzakelijk dan wel zinvol om de Nederlandse zorg betaalbaar te houden?
De voorgestelde aanpak van herijking kent alleen maar verliezers. Patiënten, artsen, apothekers en het bedrijfsleven zijn dan ook unaniem in hun kritiek op het plan3,4,5: doe het niet, het is geen verstandige stap. Ook HollandBIO vindt de zoveelste bezuiniging op de toch al uitgeknepen extramurale farmaceutische zorg niet te verantwoorden en is van mening dat de grote nadelige gevolgen van de voorgestelde herberekening van de clusters geenszins opwegen tegen de potentiële besparing5. Helaas lijkt minister Kuipers vastberaden de bezuiniging in sneltreinvaart per 2023 door te voeren, zo tekent hij op in een Kamerbrief1. In zijn Kamerbrief geeft hij aan zich bewust te zijn van de impact en risico’s, en te onderzoeken welke verzachtende maatregelen mogelijk zijn.
Het is zoeken naar de noodrem. Om het plan definitief naar de prullenbak te verwijzen, zal VWS de besparing van 140 miljoen per 2023 waarschijnlijk ergens elders moeten zoeken. Maar waar? Het antwoord lezen we terug in het regeerakkoord. Door werk te maken van gezondheid op maat, of passende zorg is er nog een wereld te winnen.
Waar het hart van vol is, loopt de mond van over: dat geldt ook voor preventie. Helaas lukt het lang niet altijd om de daad écht bij het woord te voegen. Volgens de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving is het hard nodig om ons vaccinatiestelsel op te lappen, maar we wachten al meer dan een jaar op actie. Toch koopt staatssecretaris Van Ooijen nog meer tijd, met de mededeling dat een beleidsreactie pas deze zomer volgt. Tot overmaat van ramp wordt het Commissiedebat Medische Preventie dat 12 mei op de rol stond, tot nader order uitgesteld. Deze vertragingen zijn illustratief voor het Nederlandse vaccinstelsel. De implementatie van rotavirusvaccinatie duurt inmiddels zó lang dat artsen de noodklok luiden in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde. De liefde van HollandBIO voor bewezen effectieve preventie interventies als vaccinatie komt duidelijk niet van één kant, laten we er daarom gauw werk van maken!
https://www.hollandbio.nl/wp-content/uploads/2023/08/HollandBIO_logo.svg00hollandbiohttps://www.hollandbio.nl/wp-content/uploads/2023/08/HollandBIO_logo.svghollandbio2022-04-26 20:39:562023-09-27 16:29:43Vaccinaties sneller naar de praktijk graag← #nieuws
HollandBIO brengt jullie graag goed biotech-nieuws. Toch is het helaas niet altijd Hakuna Matata wat de klok slaat in de sector. Het ene moment word je met warm gejuich onthaald omdat je een prachtig product ontwikkeld hebt, het volgende moment kun je de verkoopvooruitzichten bijstellen vanwege overaanbod, al dan niet door flinke concurrentie. Want gedreven door de wens om de (toekomstige) patiënt zo goed mogelijk te bedienen, is er altijd wel een wetenschapper of ondernemer die het beter wil doen.
Binnen de biotech krijgen ontwikkelaars regelmatig de nodige tegenslagen voor hun kiezen. Een product blijkt toch niet het verwachte effect te sorteren. Er treden (zeldzame) bijwerkingen op. Een concurrent ontwikkelt een vergelijkbaar product dat sneller of beter werkt, makkelijker is in gebruik of beter aansluit bij de wensen van de doelgroep. Een tegenvaller in een -of meerdere- van deze processen is eerder regel dan uitzondering.
Een crisis als de coronapandemie legt een vergrootglas op de ontwikkelingen in deze circle of product life. Het recordtempo waarmee de biotech sector meerdere veilige en effectieve producten tegen het coronavirus voortbracht, is ongekend en in eerste instantie reden tot grote lof. Maar rap daarna begon het grote vergelijken… Ineens wilden mensen kiezen welk vaccin ze in hun arm kregen. Omdat ze zeldzamebijwerkingen wilden voorkomen of het “meest effectieve” vaccin wilden ontvangen. Maar al gauw ook omdat politieke keuzes “schansen met Janssen” onmogelijk maakten, of omdat ze liever wachtten op een oud-en-vertrouwd eiwitvaccin.
Hoewel vervelend, ligt aan deze keuzestress voor de rest van de wereld een gunstigere boodschap ten grondslag. Het zijn immers tekenen dat de kop van crisis eraf is en we richting een meer “normale” marktdynamiek bewegen. Nu zelfs ontwikkelingslanden kampen met een overaanbod aan vaccins, en onze eigen overheid recent miljoenen doses aan overbodige eiwitvaccins af kon schrijven, zien verschillende vaccinfabrikanten, waaronder AstraZenecaen Janssen, zichzelf genoodzaakt de vaccinverkoopvooruitzichten bij te stellen en zich weer op andere zaken en aandoeningen te richten. Wellicht een bittere pil voor hen, maar binnen het huidige systeem onderdeel van het beroepsrisico voor de sector.
Hoewel de crisisfase dus langzaam bezworen lijkt, zijn er volgens de World Health Organisation nog altijd bijna 350 vaccins in (pre-)klinische ontwikkeling. De doorgewinterde wetenschappers en ondernemers in onze sector laten zich immers niet van de wijs brengen door een enkele tegenslag: zij zijn rotsvast overtuigd van de meerwaarde van hun eigen product. En maar goed ook. Want net zoals we deze crisis konden varen op onze voorkennis van SARS en MERS, gaat ook de corona-kennis die we in deze crisis en rond deze producten opdoen in de toekomst vast nog van pas komen. Al hopen we ongetwijfeld allemaal dat de volgende grote mutatie -laat staan crisis- nog geruime tijd op zich laat wachten.
https://www.hollandbio.nl/wp-content/uploads/2023/08/HollandBIO_logo.svg00hollandbiohttps://www.hollandbio.nl/wp-content/uploads/2023/08/HollandBIO_logo.svghollandbio2022-04-26 20:32:512022-04-26 20:32:53De circle of (product)life onder de loep genomen door corona← #nieuws
Vermindering van CO₂-uitstoot, de strijd tegen het coronavirus, nieuw perspectief voor patiënten, voldoende voedsel voor iedereen. Noem een mondiale uitdaging van deze tijd en biotechnologie draagt bij aan de oplossing. Niet voor niets investeren overheden, kennisinstellingen en bedrijven wereldwijd enorm in zowel de wetenschappelijke als de commerciële ontwikkeling van deze sector. Reden voor HollandBIO om de maatschappelijke meerwaarde van de Nederlandse biotech op een rij te zetten, te illustreren met acht klinkende praktijkvoorbeelden en een to-do-lijst te destilleren.
Wereldwijd wordt er vol interesse gekeken naar Nederlandse innovaties voor een duurzame en gezonde samenleving. Toch moet er meer gebeuren om het volledige potentieel van de Biorevolutie te benutten. Wat is de maatschappelijke meerwaarde van Nederlandse biotech en hoe bereiken we het toekomstideaal? Bekijk de publicatie:
https://www.hollandbio.nl/wp-content/uploads/2023/08/HollandBIO_logo.svg00HollandBIOhttps://www.hollandbio.nl/wp-content/uploads/2023/08/HollandBIO_logo.svgHollandBIO2022-04-19 20:29:002023-09-27 16:29:43De Biorevolutie: Nederlandse innovaties voor een duurzame en gezonde samenleving
